Trzy subkultury... … o których mało się mówi.

Większość społeczeństwa zapewne słyszała w prasie, internecie, telewizji o hipisach, hip-hopowcach czy emo. Ale jak często można natrafić na informacje o Harajuku, Mall Goth czy Voidpunk?

Harajuku to tokijska mekka modowej ekstrawagancji, gdzie od lat 70. XX wieku młodzież wyraża siebie, mieszając style: od wiktoriańskich sukienek (Lolita) po pełen kolorów Decora.

Można zaliczyć ją do subkultur, choć przez wielu postrzegana jest bardziej jako miejsce i zbiór stylów czy subkultur. To centrum kultury kawaii (uroczej), skupione wokół ulicy Takeshita, będące symbolem wolności i kreatywności, a nie jednego, konkretnego trendu. Harajuku to dziś nie tylko ubiór, ale globalnie rozpoznawalny symbol japońskiej kultury młodzieżowej, celebrujący kreatywność i niezależność od konwenansów.

Mall Goth to subkultura, która powstała pod koniec lat 90. w Stanach Zjednoczonych. Nazwa pochodzi od słów „mall” (centrum handlowe) i „goth”. Jej członkowie często spędzali czas w galeriach handlowych i kupowali ubrania w sklepach takich jak Hot Topic. Początkowo określenie miało negatywne znaczenie, gdyż odnosiło się do osób interesujących się gotykiem głównie przez modę, a nie kulturę. Z czasem Mall Goth stworzył jednak własny styl inspirowany gotykiem, emo i metalem industrialnym. Charakterystyczne były: czarne ubrania, łańcuchy, ciężkie buty, mocny makijaż, czerwono-czarne dodatki.

Voidpunk to subkultura skupiona na odzyskiwaniu dehumanizacji. Osoby marginalizowane, zamiast udowadniać swoją „ludzkość” według wąskich norm społecznych, celebrują bycie „niewystarczająco ludzkim”. To świadome odrzucenie presji społecznej, często przyjmujące estetykę mrocznego fantasy, science-fiction lub bezpłciowych istot (“void" – pustka). Przedstawiciele często uważają, iż skoro społeczeństwo odmawia pewnym grupom bycia w pełni ludźmi, voidpunk przyjmuje ten status (np. demona, robota, kosmity), odbierając innym moc oceniania.