Subkultura gyaru jako forma buntu
Na przestrzeni lat ukształtowało się na świecie wiele różnych subkultur. W tym tekście zaprezentuję styl Gyaru.

Na przestrzeni lat ukształtowało się na świecie wiele różnych subkultur. Termin ten oznacza grupę społeczną, która świadomie przyjmuje odmienne normy, wartości czy styl ubioru, niż te prezentowane przez społeczeństwo, w którym żyje i kulturę danego regionu. Najpopularniejsi w Polsce są między innymi goci, metalowcy czy punki. Każda z grup wyznaje własne zasady oraz charakteryzuje ich oryginalny dla nich wygląd zewnętrzny.
Jedną z bardziej interesujących subkultur jest gyaru. Wywodzi się ona z Japonii, a jej okres świetności przypada głównie na lata 90. oraz 2000. Kultura ta jest wyrazem buntu przeciwko konserwatywnym i stereotypowym kanonom piękna w Japonii, takim jak naturalność, skromność, blada skóra, a przy tym zakłada pełne wyrażanie siebie. Subkultura ta jest przeciwieństwem delikatności, wypełniona jest ekstrawagancją i odważnym wyglądem. Nazwa wywodzi się od słowa Gal - młoda, modna kobieta w Japonii.
Subkulturę tę zapoczątkowały w latach 90. uczennice japońskiego liceum, które chciały pokazać sprzeciw wobec kanonów piękna. Inspiracją dla nich była moda zachodu oraz błyszczący, efektowny styl, który wzbudzał szok wśród społeczeństwa japońskiego. Duży wpływ na kształtowanie gyaru miały Janet Jackson, Naomi Campell oraz Lil Kim, a także styl wyluzowanego kalifornijskiego surfera. Mimo że subkultura ukształtowała się w 90. latach, to swoje inspiracje czerpie już z lat 80.
Gyaru dzieli się na mniejsze odłamy na podstawie wyglądu i estetyki. Do najbardziej popularnych zaliczyć można Koga. Powstał on dzięki uczennicom, które pragnęły większej swobody w wyrażaniu siebie. Styl ten bazuje na stylu uczennicy – plisowane krótkie spódnice, luźne kardigany i skarpety, buty na platformie. Istotna jest także wyrazista opalenizna oraz rozjaśniane włosy, co stanowi taboo dla dziewczyn w wieku licealnym. Jest to zdecydowane przeciwieństwo stereotypowej cichej uczennicy z pierwszej ławki.
Podobnym odłamem jest Ganguro (gan – twarz; kuro – czarny) – bardziej ekstremalna wersja Koga. Opalenizna jest odważniejsza, a włosy wyraźniej rozjaśnione. Biały cień wokół oczu, czarny eyeliner oraz korektor na ustach to elementy charakterystycznego makijażu tego odłamu gyaru. Styl ten charakteryzuje się krzykliwością i stanowi agresywny sprzeciw wobec stereotypowego piękna japońskiej kobiety.
Inny rodzaj omawianej subkultury to yamanba i jego lżejsza wersja – banba. Charakteryzuje je ogromny, przerysowany makijaż oczu, urozmaicony kryształkami, prawie pomarańczowa opalenizna i skrajnie jasne lub neonowe włosy, a także ekstrawaganckie, długie, wyraziste paznokcie. Bardzo popularne są tutaj wzory tropikalne i zwierzęce, a także futra. Styl yamanba zwraca uwagę na oczy. Osoby utożsamiające się z nim chcą wyglądać najmniej atrakcyjnie, jak się da, co z perspektywy osoby trzeciej może wydawać się kontrowersyjne, ponieważ na co dzień przeciętny człowiek stara się raczej wyglądać jak najlepiej.
W latach 2000. zarówno yamanba, jak i banba wymarły, ale gyaru jako ogół rozprzestrzeniło się poza Japonię, dzięki powstaniu social mediów. Ukształtowały się w tamtym czasie style takie jak np.: agejo gyaru – mix stylu glamour i cute. Dominują tu kolory różowy, czarny i złoty, a także koronki, kokardy i kwiaty. Makijaż jest tym razem delikatny, a cały styl bardziej dojrzały niż poprzednie.
Ekstremalne odłamy gyaru nie sprawdziły się jednak w bardziej formalnych sytuacjach. Po ukończeniu liceum kobiety musiały zacząć pracę, co wymagało stonowanego ubioru i makijażu. Dzięki temu powstał odłam onee-gyaru. Jest on bardziej elegancki i szykowny, dojrzały. Skupia się na markowych ubraniach i luksusie. Dominują paski, subtelne kwiaty i panterka. Makijaż jest delikatny, a włosy nie wymagają rozjaśnienia. Styl ten jest względnie naturalny, jeśli można mówić o naturalności w kontekście subkultury gyaru. W późniejszym czasie ukształtował się też podobny styl, ale bardziej skupiający się na większym komforcie i delikatności.
Ciekawym odłamem jest również Ame Kasi. Skupia się on na modzie lat 80. i 90. amerykańskiej mody ulicznej. Skupia się on na luźnych kolorowych ubraniach, często w sportowym stylu. Zabawa to pierwsze, z czym się kojarzy, ze względu na jaskrawą paletę barw. Makijaż zawiera mocny kontur twarzy i wyraziste oczy, a włosy mają sprawiać wrażenie zadbanych, ale tzw. messy hair.
Mroczniejsza strona gyaru to zdecydowanie odłamy rokku i goshikku. Pierwszy inspiruje się rockiem. Mocny makijaż pozostaje dalej na pierwszym planie, jednak kobiety rezygnują z opalenizny. Głównymi motywami są krzyże i czaszki, mroczny klimat. Drugi styl skupia się na rocku i subkulturze goth, z których czerpie inspirację. Ubrania osób tego odłamu gyaru są czarne, popularne są łańcuchy i czaszki. Dominujące kolory to czarny i biały.
Gyaru jest dalej obecne na całym świecie. Dzięki social mediom subkultura ta jest dalej żywa. Gyaru to nie tylko wygląd i makijaż, ale przede wszystkim styl życia. Jest to subkultura, w której ludzie chcą wyrażać siebie, być niezależni i indywidualni. Łamią bariery i oczekiwania społeczeństwa. Styl ten jest uważany za kontrowersyjny, jednak ma on wyższy cel, jakim jest obrona indywidualności i własnego zdania, co jest ważne w życiu codziennym.

